Holony

Jednym z głównych pojęć filozofii Wilbera jest koncepcja holonów, którą zapożyczył od Arthura Koestlera. Jej sednem jest to, iż wszystko, co istnieje, jest nie tylko całością, ale również częścią większej całości. Holon to całość / część. Odnosi się to do atomów, molekuł, organizmów, ludzi, ale także do liter w słowie, słów w zdaniu, zdań na stronie, kartek w książce, itd.
Tak jak Wilber pokazał w książce ?Sex, Ecology, Spirituality?, ludzka świadomość może być uważana za holon o czterech aspektach (kwadrantach):

1. wnętrze - indywidualna, introspekcyjna świadomość
2. powierzchnia - indywidualne, widoczne zachowanie
3. wnętrze - nasze przekonania kulturowe
4. powierzchnia - społeczność, w której żyjemy

Ale czy wszystkie holony zawierają cztery kwadranty? Czy na przykład słowo w książce ma jakieś wewnętrzne życie? Czy mówienie o indywidualnych i socjalnych holonach ma sens, czy też prowadzi to do nieskończonej regresji (bo jaki jest socjalny aspekt socjalnego holonu)?
Na temat holonów napisano wiele esejów. Na przykład, czy wszystkie holony mają świadomość, czy tylko niektóre? A jeśli tylko niektóre, to na jakiej zasadzie? Jak mamy rozumieć społeczeństwo, czy jako pewien rodzaj nadrzędnego organizmu, wyżej zorganizowanego niż człowiek, czy po prostu jako grupę podobnie funkcjonujących jednostek?